Vrijwel iedere natuurliefhebber die vandaag tijd had voor een wandeling, heeft flink genoten. Zo ook ik .. wat een heerlijke dag.

Vandaag een wandeling in Susteren langs de beek, waar eigenlijk geen wandelpad is maar prima begaanbaar als je even over het hek klimt. Aan de sporen te zien hebben meer mensen dat gedaan.

Lekker fris en vol bewondering is het vol op genieten.

 

Deze beek is op de meeste plekken snelstromend, maar op sommige plekjes is er een zij stroompje ontstaan. Ondiep en mooi versierd met ijs kunstwerkjes.

 

Er waren flink wat vogels van de partij .. sja, ze hebben wat meer moeite nu met eten zoeken. Een  ijsvogel vliegt een paar keer over de beek. Deze zal de winter wel overleven want de beek vriest nooit dicht. De roodborstjes zijn, als altijd, voor niemand bang.

 

 

In het echt is het allemaal nog veel mooier dan op de foto’s, vooral hoe de zon glinstert op de sneeuw.

 

Vandaag waren er ook veel boomklevers actief …

 

Hier een wat minder snel stromend stukje beek met een eilandje in de verte waarop ik iets zie bewegen.

 

Dichterbij komend zie ik dat het een witgatje is.

 

Na 3 uurtjes lopen door sneeuw en ijs voel ik mijn tenen niet meer … daar hebben deze bontjassen vast geen last van.

 

Helaas was dit moois maar voor 1 dag, de dooi is al weer in aantocht.

Zaterdag 11 februari … het was al wat later op de middag maar toch besloot ik een lange wandeling te gaan maken. Ik liep eerst langs de beek naar Geleen in de hoop het al vele malen gespotte ijsvogeltje te zien. Het ijsvogeltje zag ik dit keer niet maar wel wat mooie ijshangertjes.

Het valt me op hoeveel winterkoninkjes er zijn … elke 3oo meter zie je er eentje.

Richting Sittard is de beek gedeeltelijk dichtgevroren maar richting Geleen stroomt hij flink door …

De wilde eenden zwemmen en duiken maar deze woerd heeft meer zin om te zonnen.

Een druipende ijslaag hangt boven het snelstromende water. Een gedeelte van deze kap hangt vrij .. er zit niks onder.

In Geleen aangekomen loop ik richting Puth waar ik het veld inloop. Eerst kom ik langs een heel grote boomgaard. Foto’s maken is lastig want er staat een lastige takkenhaag langs. In 1 rij zie ik ver weg een haas, en twee rijen verder zie ik op dezelfde afstand een vos. Helaas zijn de foto’s erg slecht … en het gevecht heb ik niet afgewacht.

In deze boomgaard waren giga veel kramsvogels aanwezig … ik denk wel meer dan honderd.

De boerderij naast de boomgaard heeft een heel oude boom op zijn erf, daarin zag ik een sperwer …

Het is lastig om door te lopen … er is hier zo veel te zien. Maar ik heb nog een lange weg te gaan.

Er zijn hier ook heel veel reigers … aan de rand van een akker staat een hele rij naast elkaar. Dat is een grappig gezicht.

Hier vliegen ook een heel wat torenvalken rond … gelukkig voor mij gaan ze ook af en toe in een boomtop zitten.

De hoge bomen in de verte is de rand van de Kollenberg waar ik normaal naar toe ga voor de blauwe kiekendieven.

Kiekendieven waren hier ook te zien … maar zoals gewoonlijk krijg ik die niet goed op de foto. Wel een buizerd die opgejaagd werd door de kraaien.

Het wordt al laat en ik moet nog een heel eind lopen naar huis … flink doorstappen. De zon zakt snel en kleurt de lucht oranje. Op dat moment zie ik een kiekendief die een prooi eet. Maar ik sta in een holle weg, het veld waarin ze zit is een stuk hoger. Dat is jammer voor de foto … maar is toch de afsluiting van mijn wandeling. Met een lege accu ga ik naar huis.

Toen ik zaterdag naar de Kollenberg ging voor een wandeling, had dat erg veel weg van een poollandschap. De Kollenberg is een open gebied … uitgestrekte velden en landbouwgrond met hier en daar een groepje bomen.

Behalve een gevoel van eindeloosheid word je hier natuurlijk niet warm van.

Het is veel leuker om de berijpte planten te laten zien.

Het is een gebied waar je vrijwel altijd getrakteerd wordt  op jagende roofvogels of hele grote groepen andere vogels zoals bijv. een 200 groenlingen ….

Ook kneutjes komen in die aantallen voor. Maar er zijn ook kleine groepjes te vinden van bijvoorbeeld rietgorzen.

Deze zaterdag waren er niet veel jagers te zien … alleen op grote afstand en daarom heb ik ook zo maar wat om me heen gefotografeerd.

Ik zag nog 2 hazen … ze moeten genoegen nemen met bevroren groente

Elk kristal is uniek … er bestaan geen 2 dezelfde

Het gaan al richting vijf uur, de zon begint al te zakken …

Overal hoor ik wel wat ristselen … geen wonder dat hier veel roofvogels jagen, het stikt hier van de muizen.

Zo .. over het hek geklommen, de wandeling zit er weer op … geen momentje kou geleden en flink genoten

Toen ik weg reed zat vlak langs de weg nog een fazant … en dit was ECHT de laatste foto.

Wat fijn om het zonnetje weer eens te zien

Een goede reden om een beetje eerder te vertrekken naar mijn werk om even langs het park te rijden.

Er ligt nog steeds behoorlijk wat sneeuw, eigenlijk moet ik zeggen ijs … spiegelglad en levensgevaarlijk.

De molen doet het altijd goed op de foto. Het rad draait en is niet meer bevroren.

De parkvijver nog wel, hoewel ik het niet in mijn hoofd zou halen er op te stappen.

En nou heeel snel weg … de tijd vliegt.

Hoe ziet een laag sneeuw van 40 cm. er uit ?

Zo dus …..

Waar Limburg eerst een beetje achterbleef qua hoeveelheden sneeuw, spannen we nu de kroon.

Het is zo wel duidelijk hoe hoog het is, onze tijger is echt geen klein katertje.

Zittend op zijn kont kan hij nog net over de sneeuw heen loeren.

Onze tuinkabouter kan nog maar met 1 oog de boel in de gaten houden. Nu kon hij dat eerst ook nog maar want het andere oog heeft een urntjeswesp dichtgemetseld.

Batje heeft er wel lol in.

Aan de andere kant van de tuin staat de zon …. Batje met tegenlicht 

En toen was het tijd voor koffie