Nadat we afscheid genomen hadden van het winderige Heel hebben we nog een kleine stop gemaakt in een gehucht nabij Born. Hier zaten 2 steenuiltjes.

Ze werden echter belaagd door een stel kraaien en deze keek dan ook steeds naar links en rechts … Ik heb toch nog net 1 oog erop hahaha.

De andere vluchtte naar hun hok en deze vloog weg naar de tegenoverliggende boerderij.

Verder rijdend passeren we nog de Kingbeek. Hier is het nog helemaal dichtgevroren.

En dit was dan echt het einde van een geslaagd dagje.

Dinsdag de 12de kreeg ik de gelegenheid mee te gaan naar Heel met vogelaar http://dehoogvlieger.wordpress.com

Toen we daar om 10 uur aankwamen was het weer nog niet geweldig. Het wolkendek begon enigszins blauwe gaatjes te vertonen, maar het was koud, winderig en een beetje grauw.

Hier in Heel op de WML plas is een IJsduiker waargenomen, en dat is best wel bijzonder.

Een IJsduiker zit meestal aan de kust en soms in het binnenland. In Nederland worden ongeveer 10 tot 20 exemplaren van deze duikersoort aangetroffen per jaar dus best een zeldzame gast voor ons landje.

Gelukkig hoefden we niet heel lang te zoeken. En ook gelukkig voor mij dobberde hij niet zo ver van de oever af.

Het vele riet langs de oever maakte het een beetje lastig om de andere watervogels vast te leggen.

Een soort van afscheidingsbuis  was een geliefde plek voor Aalscholvers, die er hun vleugels laten drogen.

Langzaamaan breekt de zon toch door, maar het waait flink. Het riet gefotografeerd tegen de zon in.

Opeens zijn alle wolken verdwenen en schijnt het zonnetje volop. We gaan even naar de naastgelegen Bosmolenplas maar je ziet aan het water dat het er vreselijk  waait.

Hier was er voor mij niks te zien, snel weer terug naar de WML plas … daar was het toch heel wat aangenamer.

Er waren veel van de gebruikelijke watervogels zoals Meerkoeten, Futen en Wilde eenden. Maar er waren ook Krakeenden, Kuifeenden, Tafeleenden, een enkele Pijlstaart en een aantal Grote zaagbekken.

Al met al een leuke opbrengst aan soorten.

Met een lekker gevoel en toch nog mooi weer, na een laatste foto van de plas … gingen we richting Sittard terug. Onderweg hadden we nog meer leuks voor de lens, dat zien jullie in mijn volgende blog.

Pindakaas.

Een aanrader in de tuin. Velen van jullie doen dat al en weten dus dat het veel plezier oplevert, voor jezelf maar ook voor vele vogels.

Ik hang niet een hele pot pindakaas op, maar doe een paar lepels mengen met havermout of strooivoer. Zo blijft het toch nog een beetje gezond, en ze zijn er gek op.

Het bakje hangt op een plek waar ook een tak zit, zodat vogels die niet gaan hangen er ook wat aan hebben, zoals de roodborst, eksters EN … een grote bonte specht.

 

Als zo meteen de winter echt aanbreekt verwacht ik nog wel meer liefhebbers. En dat gaat dan natuurlijk nog veel meer leuke foto’s opleveren.

 

Een weekje er tussen uit in de Vulkaaneifel heeft heel veel bijzonders opgeleverd.

Waar moet ik beginnen? Met de uitgebreide soorten insecten die ik weer kan toevoegen aan mijn archief? Of met de vogeltjes? De vogeltjes waren flink in de minderheid in de voorraad foto’s dus laat ik daar maar mee beginnen.

Dit vogeltje met een spanwijdte van ong. 1 meter 75 heeft zo te zien net een kleine prooi gevangen. Hij vloog er een heel eind mee naar een bos, dus ik denk dat het voer voor de jonge rode wouwtjes  is.

Ik heb er heel wat afgewandeld en tijdens de eerste wandeling zag ik een grauwe klauwier. Toen kreeg ik hem niet op de foto maar twee dagen later wel. Hij was op dezelfde plek aanwezig dus waarschijnlijk is er een nest in de buurt.

Het is er zeer rumoerig, niet door herrie maar door allerhande zangertjes.

Een daarvan heb ik op de foto … een zanglijster die erg zijn best doet met zijn liedjes.

Om toch maar al een begin te maken met de reeks insecten … Een mooie libel, die ik in Nederland nog niet ontmoet heb. Ze komt hier wel voor maar is hier wel zeldzaam. In Duitsland niet.

Het is een Zuidelijke oeverlibel, hiervan zag ik er twee. Deze is mooi geel maar nr. 2 was iets meer aan de beige kant. Van de beige kon ik een mooie close-up maken.

Voor nu laat ik het hier even bij … binnenkort meer bijzondere beestjes.

Klein grut kan van alles inhouden. Meestal zijn dat in mijn geval insecten, maar deze keer niet.

In het park zijn er allerlei eitjes uitgekomen, en zodoende een hoop jong grut te zien.

Ze rennen natuurlijk van mij vandaan waardoor het lastig wordt om die jonge meerkoetjes op de foto te zetten. Mamma roept ze mee en houdt mij goed in de gaten.

Heel wat gemakkelijker zijn de nijlganzen. Pappa en mamma nijlgans hebben 8 jonkies en het gezin is bepaald niet bang aangelegd.

Links naast het grasveld is een grote parkvijver en naast de stoep loopt de weg waar zowat elke auto even remt of zelfs stopt om de kleintjes te bekijken.

Ze mogen nog niet de diepe vijver in … eerst even wennen in een plasje op de stoep.