Nu het een paar dagen wat warmer is komen er weer wat beestjes tevoorschijn, want ook wat beestjes betreft was het maar saai de laatste tijd.

Een Kaneelwants

En ook Heidelibelles laten zich blikken. De ene vijver was het domein van de Steenrode heidelibel

Een andere vijver was het domein van de Bruinrode heidelibel

Hoe zie je het verschil? De steenrode heeft een snor, het zwarte lijnte op zijn snuit loopt aan de zijkanten door … De Bruinrode heeft alleen een zwart “neusje” om het maar zo te zeggen … zoals hieronder te zien is.

Iets heel kleins en donkers sprong voor mijn hand … he een mini sprinkhaantje, het is een Doorntje

Zo klein als mijn pinknagel

Verder heb ik nog in de aanbieding een Woeste Sluipvlieg … die zijn best makkelijk op de foto te zetten omdat ze zo groot zijn en nogal nieuwsgierig

Ik wil nog even opmerken dat ik ook een groot blog gemaakt heb met foto’s en een filmpje van een heel andere soort … over mijn belevenissen bij de Eneco tour afgelopen zondag .

Daar heb ik een speciale pagina voor toegevoegd omdat dit geen natuurfoto’s zijn. Rechtsboven in de sitebar kun je deze pagina bezoeken. Of je klikt op deze link http://sandrabrennand.wordpress.com/voor-en-na-de-finish-eneco-tour-2011/       Dat zou ik heel leuk vinden.

De Pinksterweek in de Vulkaaneifel was niet met veel mooi weer gezegend. Foto’s heb ik dan ook niet veel gemaakt.

De mooiste vlinders die ik zag waren de Dambordjes … Struinend door het hoge gras in de avond verstoorde ik hun rust en vlogen ze op. Maar door gebrek aan zon weigerden ze met hun vleugels gespreid te poseren voor mij. Ach, de buitenkant mag er ook wezen.

Er vlogen ook veel donkerbruine vlinders rond in de avond. In hun geval was de buitenkant zeker mooier dan de gespreide vleugels… Deze vlinder heet Koevinkje en komt in Nederland ook veel voor.

Waar ongeacht het weer helemaal nooit een gebrek aan is zijn sprinkhanen. Maar gemeen zijn ze wel … ze spelen voortdurend een spelletje met de camera door telkens aan de achterkant van de grasspriet of plantenstengel te kruipen. Na heel wat rondjes keek zo’n beest mij eens nieuwsgierig aan wat ik eigenlijk van hem wil.

 

Aan de tuin zijn we nog lang niet toe wat inhoud dat er heel veel hoog gras en onkruid groeit. Helemaal niet erg en gek genoeg ook niet lelijk want veel onkruid heeft mooie bloemen. Het leukste van alles is nog wel dat er op elke vierkante meter heel veel beestjes voorkomen. Zonder overdrijven …. honderden nimfjes van de Greppelsprinkhaan

Ik zag een mooi vliegend keverachtig insect … goudbruin met 2 stekels op zijn achterlijf. Hij leek nogal agressief naar andere insectjes en wat blijkt…   Een doodgewone Boskakkerlijk.

Op een avond toen de zon al bijna weg was stuitte ik plots op een Pyamawants. Het licht was niet meer al te best en daarom hadden de meeste foto’s nogal veel ruis. Toch vind ik deze nog acceptabel. Het was voor het eerst dat ik zo’n wants zag en heb hem daarna ook niet meer gezien.

Eén van de weinige beestjes die ik niet hoefde op te zoeken om zijn naam te vinden. Deze is dan ook wel heel erg herkenbaar.

Ik had nog een spin op de foto. Qua tekening lijkt hij best wel op die Eikenbladspin uit mijn vorige blog maar toch weer anders. Een heel andere kleur en ook veel kleiner is dit exemplaar. Nu een week later ben ik erachter gekomen dat ook dit een Eikenbladspin is en wel het mannetje.

Tijdens de koffie zag ik in een ooghoek iets over het terras rennen. Een hagedis? Camera gepakt en naar buiten, maar niks meer te zien. Even later zie ik het beestje onder een pallet uit komen en inderdaad. Een levendbarende hagedis leeft dus ook in mijn tuin.

Wordt vervolgd