Op zaterdag moest ik er eventjes uit na een zware week van werken en ijskrabben om vijf uur ‘s ochtends.

‘s Morgens was het mooi weer, blauwe lucht maar wel een stevige wind. Ik besloot nog wat af te wachten. In de middag was de wind gaan liggen maar het zonnetje was ook verdwenen. Het was wel een lekkere temperatuur dus, op naar nog een keertje Kollenberg.

Er waren een aantal vrouwelijke blauwe kiekendieven op jacht.

Ik had nog nooit eerder het geluk dat zo’n kiek zo dichtbij op jacht was. Het leek wel of ze totaal geen notie van mij nam.

Erg lang kunnen we niet meer van ze genieten, een dezer weken zullen ze weer vertrekken naar hun broedgebieden.

Zelfs als ze even neerdaalt is dat op een afstand van een kleine 50 meter, vol in het zicht …

Voor een compactcamera toch geen slechte resultaten … ?

 

 

De zaterdag begon met zon en blauwe lucht … mooi, perfect voor een wandeling.

Allereerst ging ik naar Geleen, een gebiedje onderzoeken waar ik nog niet geweest was.

Op zich zou dit best een leuke plek kunnen zijn voor veel vogels, maar dat was helemaal niet het geval. Het enige vliegende wezen hier aanwezig was een torenvalk.

De volgende stop zou worden een bos een paar kilometer verder gelegen. Ook hier was ik nog nooit geweest. Op google earth had ik gezien dat er een ven moet liggen midden in dat bos.

Eenmaal daar met de auto concludeerde ik dat dit een privé bos is, helemaal omheind met prikkeldraad. Dat ging het dus niet worden. Omdat ik toch al op de weg richting het dorpje Obbicht zat ben ik doorgereden om te zien of de Maas hoog zou staan.

Dat was duidelijk … flink hoog water, de bosjes staan zelfs onder. De Maas is een breed meer geworden.

Wandelen is ook hier niet mogelijk … Maar, ik ben nu ook niet ver van Grevenbicht vandaan. Daar ligt een gebiedje genaamd de Elba. Misschien dat ik daar een wandeling kan maken.

Ik kan hier nog net wel over het pad lopen. Normaal gesproken is het waterpijl van de Maas hier 3 tot 4 meter onder het pad … behoorlijk hoog water dus, maar ik houd de voeten droog.

De lucht trekt steeds dichter met schapenwolkjes en de zon blijft weg … Weilanden nodigen niet uit om erdoor te struinen want die staan flink onder water.

Opvallend is het dat er helemaal nergens vogels zijn … Alleen wat reigers. Denken die dat er visjes zwemmen in een weiland? Nee .. er is weinig meer te zien dan glinsterende luchtschaapjes.

Maar, nu ik toch in Grevenbicht ben is het ook niet ver meer naar het dorpje waar ik laatst die twee steenuiltjes had gezien. Dan daar toch nog even naartoe rijden.

En ja hoor … één steenuiltje. Bijna niet te zien tussen de takken. De zon is inmiddels helemaal weg en dat is jammer voor de foto want deze keer keek het uiltje me wél recht aan.

Ze zijn zo klein dat ik deze alleen maar zag omdat die gele ogen me aanstaarden … anders had ik hem zo over het hoofd gezien.

Het heeft geen zin om nog verder op avontuur te gaan. Er zijn al heel wat uurtjes verstreken ondertussen en mijn maag begint te rammelen.

 

 

Een wandeling op de Kollenberg is eigenlijk wel verzekerd van roofvogels voor de lens te krijgen. Vogels zoals de ruigpootbuizerd die nog altijd niet weggetrokken is, ondanks het voorjaar.

Nu heb ik me laten vertellen dat dit een juveniele ruigpoot is en dus nog niet geslachtsrijp. Misschien dat dit vrouwtje daarom geen reden heeft om te vertrekken. Inmiddels zijn ze wel met z’n tweeën gezien.

Ook bijzonder was afgelopen zaterdag dat er plots twee rode wouwen in zicht kwamen. Nu heb ik die al heel vaak gezien in Duitsland, maar in Nederland zijn ze toch niet heel vaak van de partij. Het tweetal bleef echter op grote afstand.

Maar het mooiste van alle vogels die daar jagen zijn toch nog steeds de velduilen. Vorige keer had ik foto’s van een ander maar nu heb ik ze zelf ook al een aantal keren gezien.

Ik had geluk want deze uil landde precies voor mijn neus in een kale boom.

Schitterende ogen, maar ook de flinke klauwen zijn indrukwekkend.

De blauwe kiekendieven zijn er ook nog steeds hoewel veel minder.  Kortom, een roofvogel walhalla voor de liefhebber.

Vandaag weer eens naar de Kollenberg en Watersley gegaan. Met dit warme weer verwacht ik wel wat vlinders te zien en wie weet wat nog meer.

Resultaat: 2 kleine vosjes, 2 klein geaderde witjes en 1 Atalanta

In eigen tuin heb ik nog een citroenvlinder en gehakkelde aurelia gezien. Vorige week al een hooibeestje. Ik heb zo’n gevoel dat het een mooi vlinderjaar gaat worden. Nu al 7 soorten gezien zo vroeg in het jaar.

Wat zag ik nog meer vandaag?

Een best wel behoorlijke levendbarende hagedis … Ze worden tot ong. 20 cm, nou dan was dit echt een volwassen exemplaar.

Het beestje is erg mooi getekend vind ik.

Roofvogels waren ook weer vol op aanwezig … de bijzonderste bewaar ik nog even voor een volgend blog.

Voor nu alleen nog een torenvalkje ter afsluiting

Een tijdje terug, in januari, vertelde ik dat er velduilen gespot waren hier in de nabije omgeving. Het is me tot op heden niet gelukt om ze te zien helaas. Ik hoor er nu niemand meer over, dus ik denk dat ze inmiddels verkast zijn.

Een kennis van me heeft ze echter wel op de foto en ik mag ze van hem laten zien.

De laatste foto vind ik persoonlijk geweldig, hoe het beest  recht in de camera kijkt.

De fotograaf is Ger de Hoog en hem komt dus alle eer toe.