Nadat ik zaterdag genoten had van de blauwe kiekendieven gebeurde er nog iets opmerkelijks.

In een boom zat iets te klingelen. Wat bleek, er zat een slechtvalk met bellen om zijn poten. Even later dook er een valkenier op en de vogel vloog naar hem toe. De valkenier gooide vervolgens de valk in de lucht en deze vloog weg naar een jachthutje 100 meter verderop. Tot dusver nog een normale situatie. Maar …

De man draait zich om en gaat weg … Naar zijn auto een heel eind terug, En … rijdt weg. Huh ???

De slechtvalk blijft nog 10 minuten op het hutje zitten en vliegt dan in tegenovergestelde richting weg. Snappen jullie het? Ik niet …

Nu heb ik wel wat info inmiddels en deze man schijnt vaker op de Kollenberg te komen met zijn valk. Het beest is gezenderd dus wel terug te vinden. Maar ik vind het toch een vreemde situatie.

Dan de zondag … Ik ging nog een keertje naar Puth om nu dan de grauwe gorzen op de foto te zetten. Lang zullen ze hier namelijk niet meer blijven want ook deze vogels zijn hier alleen in de winter.

Deze keer had ik meer geluk … Er waren op dat moment 6 grauwe gorzen en één ervan kon ik op de foto zetten.

Voor een lekkere wandeling aldaar had ik een verkeerde dag gekozen. Er was een georganiseerde wandeling dus er liepen een paar honderd mensen. Niet mijn ding … Verder heb ik alleen nog een rietgors man op de foto gezet

Gauw terug naar het kleine dorpje Puth en op naar een warme bak koffie.

Geen sneeuw bij ons, maar wel prachtig weer. Een stevige wind, dat wel … maar toch was het aangenaam.

Vandaag ging ik op zoek naar grauwe gorzen vlakbij het dorpje Puth. Maar daar was de carnavalsoptocht bezig, dus ik ging wandelend vanaf de Windraak.

Het was nog een heel eindje naar de plek waar de grauwe gorzen zitten.

Er was nog een vogelaar aanwezig, met telescoop. Door die kijker heb ik de grauwe gorzen heel mooi kunnen zien. Zestien stuks waren het … maar voor mijn camera te ver weg. Bovendien keek ik recht tegen de zon in .. dus liepen we in een grote boog naar opzij voor een beter standpunt. NATUURLIJK vlogen ze allemaal weg … Helaas pindakaas.

De andere vogelaar ging weg en ik bleef nog wat hangen, er zaten namelijk nog heel wat andere vogeltjes.

Die andere vogeltjes bleken rietgorzen te zijn. Het waren er twaalf.

Ik ben een kwartiertje blijven hangen maar de grauwe gorzen kwamen niet terug … tijd om mijn wandeling voort te zetten.

Er waren flink wat vogeltjes hier … vinken, putters en geelgorzen.

 

Ik loop nog een klein stukje verder .. en maak nog wat landschapsfoto’s.

 

Ik nader weer een groepje bomen zoals je hierboven ziet en ook daar zitten een dertigtal geelgorzen.

Na al die gorzen loop ik dezelfde weg terug om te zien of de grauwe nog terug zijn gekomen … Helaas, nee dus.

De zon begint te zakken .. en ik loop richting auto wat nog ongeveer drie kwartier lopen is.

En met een foto van de warme gloed van de lage zon ben ik weer aan het eind gekomen van een lekkere middagwandeling.

Zaterdag 11 februari … het was al wat later op de middag maar toch besloot ik een lange wandeling te gaan maken. Ik liep eerst langs de beek naar Geleen in de hoop het al vele malen gespotte ijsvogeltje te zien. Het ijsvogeltje zag ik dit keer niet maar wel wat mooie ijshangertjes.

Het valt me op hoeveel winterkoninkjes er zijn … elke 3oo meter zie je er eentje.

Richting Sittard is de beek gedeeltelijk dichtgevroren maar richting Geleen stroomt hij flink door …

De wilde eenden zwemmen en duiken maar deze woerd heeft meer zin om te zonnen.

Een druipende ijslaag hangt boven het snelstromende water. Een gedeelte van deze kap hangt vrij .. er zit niks onder.

In Geleen aangekomen loop ik richting Puth waar ik het veld inloop. Eerst kom ik langs een heel grote boomgaard. Foto’s maken is lastig want er staat een lastige takkenhaag langs. In 1 rij zie ik ver weg een haas, en twee rijen verder zie ik op dezelfde afstand een vos. Helaas zijn de foto’s erg slecht … en het gevecht heb ik niet afgewacht.

In deze boomgaard waren giga veel kramsvogels aanwezig … ik denk wel meer dan honderd.

De boerderij naast de boomgaard heeft een heel oude boom op zijn erf, daarin zag ik een sperwer …

Het is lastig om door te lopen … er is hier zo veel te zien. Maar ik heb nog een lange weg te gaan.

Er zijn hier ook heel veel reigers … aan de rand van een akker staat een hele rij naast elkaar. Dat is een grappig gezicht.

Hier vliegen ook een heel wat torenvalken rond … gelukkig voor mij gaan ze ook af en toe in een boomtop zitten.

De hoge bomen in de verte is de rand van de Kollenberg waar ik normaal naar toe ga voor de blauwe kiekendieven.

Kiekendieven waren hier ook te zien … maar zoals gewoonlijk krijg ik die niet goed op de foto. Wel een buizerd die opgejaagd werd door de kraaien.

Het wordt al laat en ik moet nog een heel eind lopen naar huis … flink doorstappen. De zon zakt snel en kleurt de lucht oranje. Op dat moment zie ik een kiekendief die een prooi eet. Maar ik sta in een holle weg, het veld waarin ze zit is een stuk hoger. Dat is jammer voor de foto … maar is toch de afsluiting van mijn wandeling. Met een lege accu ga ik naar huis.