Afgelopen woensdag was het mooi weer, heerlijk om een wandeling te maken bij Watersley in Sittard.

De bomen zitten vol vinken, ze vlogen op en neer, van boom naar boom. Misschien wel 50 stuks, niet te tellen.

Hier sta ik al op de Duitse grens …

Er zijn nog altijd heidelibelles aanwezig … het wordt koud, maar toch nog 3 bruinrode gezien.

Wat tegenvalt is dat er geen kiekendieven op jacht zijn. Er zijn helemaal maar weinig roofvogels te zien.

Op de Kollenberg is het al niet veel beter …

Misschien komt het omdat er overal boeren bezig zijn de bieten te rooien.

Alleen buizerds en torenvalkjes zijn op jacht.

Maar genieten was het evengoed. Ik heb een lekker frisse wandeling achter de rug.

Gisteren ging ik  naar de Kollenberg te Sittard  om de “altijd” aanwezige Blauwe Kiekendieven te zien. 

Altijd tussen aanhalingstekens want ik bedoel daarmee, in deze tijd van het jaar. MAAR

gisteren waren ze er uiteraard niet, ik heb de laatste tijd veel pech met het vinden van roofvogels terwijl ik signalen krijg dat ze er zijn van vogelkenners. Na drie kwartier zonder succes gewacht te hebben ging ik maar weer op weg terug en zag ik toch nog iets leuks.

Een Woelmuis of Aardmuis (daar ben ik nog niet uit) zat te knabbelen op verse grassprietjes die hier en daar beginnen te groeien en trok zich helemaal niks aan van mij. Het beestje kende geen angst.

Er kwamen nog wandelaars met kinderen bij me staan uit nieuwsgierigheid wat ik daar zag. Het maakte niet uit, 3 van deze muizen doof en blind voor gevaar. Ik stond op 1.5 meter van ze af.

Eigenlijk lijken ze niet op de Rosse Woelmuis, meer op de Noordse maar die komt alleen in de westelijke helft van Nederland voor en niet in Limburg. De holletjes en doorgangen van dor riet wijzen eigenlijk naar de Aardmuis maar die is normaal veel donkerder van kleur. Ik ben benieuwd waar waarneming.nl mee gaat komen.

Genoeg gemuisd …. terug naar de auto, inmiddels begint de lucht ook wat te betrekken en wellicht kan ik nog even langs de uilen rijden. Dat is immers in dezelfde wijk.

In de verte bij het witte huis staat mijn auto geparkeerd. Toch zonde van de Kiekendieven dus voordat ik terugloop kijk ik  nog 1 keertje om.    Jaaa, daar zweeft 1 Kiek over het veld …. ik ga in snelle looppas terug naar de plek waar ik al eerder stond hopend dat ik nog op tijd ben.

Helaas, zij (het is een vrouwtje) blijft op grote afstand jagen … ze komt niet dichterbij want ze ziet blijkbaar daar haar kostje rennen. Geen goeie foto’s. De afstand is zeker 100 meter als het niet meer is.

Op naar de uilen, hopend op een beter resultaat … maar ook daar geen geluk. Geen uil meer te zien.

Dus, deze keer was ik blij met een MUIS

Nu alle sneeuw weg is word ik niet echt vrolijk van het uiterlijk buiten.

Alles ziet er verlept en afgepeigerd uit, zelfs als de zon schijnt.

Vogels zag je ook niet in dit gebied, ja een heleboel Gaaien. Die hoorde je overal.

Niet gedacht nog eens blij te worden van een paar Nijlganzen … bij gebrek aan beter.

Normaal staat hier niet veel water, is het meer een beetje een moerassig gebied. Maar door alle gesmolten sneeuw en regen is er een heuse poel ontstaan, maar zonder vogels.

Het ijs is nog niet helemaal verdwenen, dat levert een grappige spiegeling op.

Nee, een wandeling die alleen een frisse neus opleverde … maar verder heel onbevredigend.

Op de valreep toch nog een mooie vogel gespot, maar niet op de foto … een heuze Havik.

Deze zwam viel me op door zijn prachtige rode kool kleur. Maar hoe die heet weet ik nog steeds niet. Iemand ???

Ik was al terug bij mijn auto toen ik achtervolgd werd door een horde Staartmeesjes. Altijd leuk die keuvelende druktemakertjes. Jammer van die tak dan weer.

Zoals ik al zei zat ik boven een tijdje van het uitzicht en de zon te genieten.

Aan de overkant, achter het dorp, ook weer op een heuvel is Danikerbos waar ik eigenlijk naar toe had gewild.

Als ik daar nog naartoe wil moet ik nu echt gaan. Door het verzetten van de klok zakt de zon een uur eerder. Ik begin aan mijn tocht naar beneden. Daar kom ik nog een “handjevol” viervoeters tegen.

De zon staat nu te laag en recht voor mijn uitzicht…foto’s maken wordt lastiger.

Beneden gekomen loop ik weer langs de poeltjes, nu gezien van de andere kant. Er is nog geen Wintertaling aanwezig.

Nu een beetje doorlopen…. op naar Danikerbos

Ik begin aan de volgende klim en wat ik al vreesde was het geval…..De zon is nu opeens een spelbreker.

Aan de overkant zie je waar ik net geweest ben. ….. ( wordt vervolgd)

Afgelopen zondag was het dan eindelijk zo ver.

Een weekendje vrij maar de vooruitzichten waren niet best qua weer. Zaterdag de hele dag donker en regenachtig, een wandeling zat er niet in. Zondag begon ook niet erg positief. Het zag er niet veel beter uit dan zaterdag.

Plotseling rond het middaguur klaarde het op, het zonnetje kwam tevoorschijn en even later was de lucht helemaal blauw en zag het prima uit.

Op naar Sweikhuizen en naar Geleen, want daar is het toch heel mooi wandelen met al de beginselen van het heuvelland.

De auto had ik geparkeerd in Geleen en vervolgens liep ik langs de beek over een behoorlijk modderig pad richting Sweikhuizen wat hier in de verte al zichtbaar is.

De bedoeling is die berg daar te gaan beklimmen, maar daar ben ik nog niet.

Inmiddels boven op de berg aangekomen ga ik een sigaretje roken op het bankje aldaar vanwaar je een prachtig uitzicht hebt.

En nu kom ik erachter dat er een maximum is aan een weblogitem. Huh? Dan komt er later het vervolg. Wil je de foto’s groot zien? Klik de foto aan en dan nog een keer aanklikken.