Het was vanochtend de vraag … waar is de beloofde zon? En zal ik een wandeling gaan maken?

Na 2 koppen koffie waag ik het er op … Naar Sweikhuizen en het stammenerbos, daar ben ik al heel lang niet meer geweest.

Langzaam wordt de lucht een heel klein beetje blauw en verschijnt er een waterig zonnetje. Eenmaal in het bos komt ze steeds vaker even tevoorschijn.

Normaal ben ik niet zo van de paddestoelen maar hier zag ik een groepje staan met leuk licht en nam er toch maar een foto van. Het blijkt te gaan om porseleinzwammen.

Een stukje verderop, waar het pad helemaal uitgehold is, zijn de bomen flink op de bodem geworteld en ziet er wel gaaf uit.

Nog een stukje klimmen

Terug in Sweikhuizen loop ik langs de poeltjes die al bedekt zijn met een dun laagje ijs. Ondanks de zon blijft het toch bevroren.

Aan dierenleven heb ik niet veel gezien … te veel wandelaars denk ik. Vlak voor ik in de auto wilde stappen zag ik naast een hoop eenden een heel klein beestje, een dodaars met een vis.

Helemaal opgefrist ging ik weer naar huis.

Toen ik vorige week zondag wandelde op de Pellenberg zag ik grote stukken  bodem bedekt met kastanjes.

Mooie gevulde kastanjes… niet heel groot maar wel allemaal gaaf en zonder ongedierte.

Ik kan me nog herrinneren dat we vroeger als kinderen ruzieden over het rapen ervan. Dit is mijn boom, en dit is de mijne…. waag het niet mijn kastanjes te rapen … enz. enz.

Nu lag de bodem bezaaid ermee, de mensen die er wandelden keken er niet naar om … geen kind te zien, zullen de kinderen van nu nog wel weten dat je kastanjes kunt eten? Ik heb in ieder geval mijn jaszakken volgestopt en mijn cameratas ook.

Ze liggen nu een klein weekje te drogen en ik moet zeggen, de eerste heb ik net op… ze zijn heerlijk

Zoals ik al zei zat ik boven een tijdje van het uitzicht en de zon te genieten.

Aan de overkant, achter het dorp, ook weer op een heuvel is Danikerbos waar ik eigenlijk naar toe had gewild.

Als ik daar nog naartoe wil moet ik nu echt gaan. Door het verzetten van de klok zakt de zon een uur eerder. Ik begin aan mijn tocht naar beneden. Daar kom ik nog een “handjevol” viervoeters tegen.

De zon staat nu te laag en recht voor mijn uitzicht…foto’s maken wordt lastiger.

Beneden gekomen loop ik weer langs de poeltjes, nu gezien van de andere kant. Er is nog geen Wintertaling aanwezig.

Nu een beetje doorlopen…. op naar Danikerbos

Ik begin aan de volgende klim en wat ik al vreesde was het geval…..De zon is nu opeens een spelbreker.

Aan de overkant zie je waar ik net geweest ben. ….. ( wordt vervolgd)

Afgelopen zondag was het dan eindelijk zo ver.

Een weekendje vrij maar de vooruitzichten waren niet best qua weer. Zaterdag de hele dag donker en regenachtig, een wandeling zat er niet in. Zondag begon ook niet erg positief. Het zag er niet veel beter uit dan zaterdag.

Plotseling rond het middaguur klaarde het op, het zonnetje kwam tevoorschijn en even later was de lucht helemaal blauw en zag het prima uit.

Op naar Sweikhuizen en naar Geleen, want daar is het toch heel mooi wandelen met al de beginselen van het heuvelland.

De auto had ik geparkeerd in Geleen en vervolgens liep ik langs de beek over een behoorlijk modderig pad richting Sweikhuizen wat hier in de verte al zichtbaar is.

De bedoeling is die berg daar te gaan beklimmen, maar daar ben ik nog niet.

Inmiddels boven op de berg aangekomen ga ik een sigaretje roken op het bankje aldaar vanwaar je een prachtig uitzicht hebt.

En nu kom ik erachter dat er een maximum is aan een weblogitem. Huh? Dan komt er later het vervolg. Wil je de foto’s groot zien? Klik de foto aan en dan nog een keer aanklikken.