Toen ik zaterdag naar de Kollenberg ging voor een wandeling, had dat erg veel weg van een poollandschap. De Kollenberg is een open gebied … uitgestrekte velden en landbouwgrond met hier en daar een groepje bomen.

Behalve een gevoel van eindeloosheid word je hier natuurlijk niet warm van.

Het is veel leuker om de berijpte planten te laten zien.

Het is een gebied waar je vrijwel altijd getrakteerd wordt  op jagende roofvogels of hele grote groepen andere vogels zoals bijv. een 200 groenlingen ….

Ook kneutjes komen in die aantallen voor. Maar er zijn ook kleine groepjes te vinden van bijvoorbeeld rietgorzen.

Deze zaterdag waren er niet veel jagers te zien … alleen op grote afstand en daarom heb ik ook zo maar wat om me heen gefotografeerd.

Ik zag nog 2 hazen … ze moeten genoegen nemen met bevroren groente

Elk kristal is uniek … er bestaan geen 2 dezelfde

Het gaan al richting vijf uur, de zon begint al te zakken …

Overal hoor ik wel wat ristselen … geen wonder dat hier veel roofvogels jagen, het stikt hier van de muizen.

Zo .. over het hek geklommen, de wandeling zit er weer op … geen momentje kou geleden en flink genoten

Toen ik weg reed zat vlak langs de weg nog een fazant … en dit was ECHT de laatste foto.

Je zou maar erg van mist houden en dan in Limburg wonen …. Geen mist te bekennen, het was heerlijk zonnig wandelweer.

En het heerlijke zonnetje zorgde ervoor dat ik toch kon genieten van mijn wandeling … ook al was het door drukte met honden, kinderen en op afstand bedienbare vliegtuigjes niet bepaald een dag om veel bijzondere beestjes te zien.

Groenlingen zijn niet zo bang aangelegd en zo kon ik een flink groepje op de foto zetten.

Precies op het veld waar altijd blauwe kiekendieven aan het jagen zijn was nu een groepje jongeren met zo’n herrie-vliegtuig bezig … zo’n mini F16 bedorf de rust en stoorde de vele vogels die je normaal in dit gebied ziet.

Maar heel in de verte zag ik toch een vrouwtje jagen.

Een mannetje had ik nu niet gezien, maar vorige week wel …

Aangezien vorige zaterdag zo fantastisch was viel deze zondag de opbrengst wat tegen … jammer maar dan hebben we altijd de uilen nog he. Op de terugweg toch nog even gestopt en jawel … maar liefst 2 ransuiltjes in zicht.

De ene was diep in slaap

De andere was juist heel allert. Met grote ogen volgde hij elke beweging van mij. Erg jammer dat deze niet heel gunstig zat om goeie foto’s te maken. De prachtige ogen vallen net in het donker en de zon op zijn borst zorgt weer voor overbelichting. Henk zou wel weten wat dan te doen, maar ik niet …

En zo ging ik toch weer blij naar huis