Nog even wil ik terugkomen op het raadsel uit mijn vorige blog.

De betreffende meneer is toevallig op mijn blog terecht gekomen (lang leve tags) en heeft een reactie geplaatst om e.e.a. uit te leggen. Zie vorige blog …

Toen had ik een emailadres … en in no time hadden we een afspraak. Op woensdag 27 maart heb ik van dichtbij het vliegen van een slechtvalk meegemaakt.

Nu verwacht ik natuurlijk wel wat jullie reacties zullen zijn … zo’n beest hoort in de vrije natuur te leven. OK, dat is natuurlijk het mooiste, maar in dit geval … krijgt de valk heel veel vrijheid om te vliegen en te jagen.

En in het geval dat zij wegvliegt, wat dus gebeurd was op die zaterdag in mijn vorige blog .. dan wordt ze gewoon weer opgepikt op een andere locatie met behulp van een zendertje.

Ik was blij met deze ervaring, en heb prachtige foto’s kunnen maken.

 

 

Een tweede valk was van een andere soort, aanzienlijk groter. Een Amerikaanse ondersoort …

Deze is nog jong en onervaren … heeft nog niet de notie om het luchtruim te kiezen en vliegt daarom laag over de grond.

Het jagen zit nog niet echt in zijn koppie … en krijgt zo een hapje om aan te plukken.

Ik voelde geen enkele wroeging, het is geen show zoals je in dierenparken ziet … in de verste verte niet!

Deze vogels hebben nooit in het wild geleefd, en krijgen hier alle vertrouwen en een hoge mate van vrijheid en het vertonen van natuurlijk gedrag tot op zekere hoogte.

Kortom, er zijn niet heel veel valkeniers en dat moet ook zo blijven … maar ik heb in elk geval genoten, en ben zeker niet met een negatief gevoel naar huis gegaan.

 

Voor een keertje plaats ik een filmpje van iemand die een prooi voor de camera gemonteerd heeft waar vervolgens een oehoe op afkomt gevlogen met uitgestrekte klauwen.

Het is prachtig om te zien hoe de ogen gefixeerd blijven op de prooi en op het eind van het filmpje hoe de veren zich verplaatsen in de vleugels die een spanwijdte hebben van 1 meter 70.

Terwijl de oehoe in de Achterhoek  zondagavond haar eerste ei gelegd heeft (www.volgdeoehoe.nl) vroor het  flink hier in het zuiden. Alles was ijzig wit in de tuin toen ik vanochtend wakker werd.

Het is echter maar van korte duur want het is prachtig weer. De zon laat de mooie kristallen smelten in een mum van tijd. Voor dus mosplukje was ik net te laat om het nog in bevroren toestand te fotograferen.

De vogeltjes zitten boven mij ongeduldig te wachten tot ik eindelijk die pindakaas eens ga aanvullen …

Dat dus maar eerst even in orde gemaakt. Pindakaas gemengd met havermout en deze keer ook zonnebloempitten.

Een bijzondere pindakaas eter is het volgende vogeltje. Dit vrouwtje zwartkop hoort hier helemaal nog niet te zijn.

Normaal gaan zwartkopjes in het najaar weg en komen in het voorjaar pas weer terug … Ik denk echter dat dit vrouwtje helemaal niet weggeweest is. In november heb ik haar nog gezien en een paar weken geleden had ze net een bad genomen zoals te zien is in het onderste deel van de foto.

Dit weekend kon ik geen mooie wandeling gaan maken … ik was flink grieperig namelijk. Vandaag ben ik weer wat fitter, maar ja … moet dan ook weer gaan werken. Hopelijk volgend weekend een mooi uitstapje.

Terug van weggeweest. Een week Madeira heeft ons weer helemaal opgepept.

Er was enorm veel te zien, ik heb ongeveer 900 foto’s gemaakt … pfff, nee hoor, die ga ik niet allemaal hier neerzetten.

Ik heb er een aparte pagina voor gemaakt die je hier http://sandrabrennand.wordpress.com/madeira-14-jan-21-jan-reisverslag/ kunt bekijken. Of in de linkerkolom bij “mijn andere pagina’s” .

Zo komen er naast een uitgebreid verslag ook veel landschapsfoto’s voorbij maar ook vogels zoals de Madeira vink

en andere beesten zoals de Madeira muurhagedis.

Ook de eilandheidelibel

en het Madeira bonte zandoogje komen aan bod.

 

Veel plezier!!

Vrijwel iedere natuurliefhebber die vandaag tijd had voor een wandeling, heeft flink genoten. Zo ook ik .. wat een heerlijke dag.

Vandaag een wandeling in Susteren langs de beek, waar eigenlijk geen wandelpad is maar prima begaanbaar als je even over het hek klimt. Aan de sporen te zien hebben meer mensen dat gedaan.

Lekker fris en vol bewondering is het vol op genieten.

 

Deze beek is op de meeste plekken snelstromend, maar op sommige plekjes is er een zij stroompje ontstaan. Ondiep en mooi versierd met ijs kunstwerkjes.

 

Er waren flink wat vogels van de partij .. sja, ze hebben wat meer moeite nu met eten zoeken. Een  ijsvogel vliegt een paar keer over de beek. Deze zal de winter wel overleven want de beek vriest nooit dicht. De roodborstjes zijn, als altijd, voor niemand bang.

 

 

In het echt is het allemaal nog veel mooier dan op de foto’s, vooral hoe de zon glinstert op de sneeuw.

 

Vandaag waren er ook veel boomklevers actief …

 

Hier een wat minder snel stromend stukje beek met een eilandje in de verte waarop ik iets zie bewegen.

 

Dichterbij komend zie ik dat het een witgatje is.

 

Na 3 uurtjes lopen door sneeuw en ijs voel ik mijn tenen niet meer … daar hebben deze bontjassen vast geen last van.

 

Helaas was dit moois maar voor 1 dag, de dooi is al weer in aantocht.