Bij mijn vorige vakantie verslag van de Azoren vertelde ik jullie dat we meteen daarna ook nog een week naar Tenerife geweest waren.

Dit was een fantastische week, en het foto-verslag ervan is nu ook klaar. Wederom staat de link boven in de blauwe balk, in mijn andere pagina’s links boven of middels het aanklikken van http://sandrabrennand.wordpress.com/tenerife-20-tm-27-apr-reisverslag/

Wat is er zoal te zien in het verslag? Dat zie je in deze collage, maar natuurlijk nog veeeel meer.

Voorlopig was dit onze laatste reis, want morgen (13 mei) begin ik met een nieuwe baan.

—————————————————————————————————————————————————-

Terwijl ik al vele meldingen lees van bijzondere libellen en andere beestjes, is het insectenleven hier in mijn tuin nog niet losgebarsten.

Met al mijn vijvers en prima omstandigheden voor allerlei leven moet ik het tot nu toe doen met wat vuurjuffers …

 

Een gevlekte wolzwever … wat dan al een iets leukere tuingast is.

 

En, een strontvlieg … tsja het houdt niet over. Gelukkig kun je die strontvliegen wel mooi fotograferen.

 

 

Jullie hebben al een tijd niks van me gehoord en dat komt omdat ik op vakantie geweest ben.

Van 8 t/m 15 april zaten we op de Azoren, en daarna zijn we nog 8 dagen naar Tenerife geweest.

Na een hele boel tijd besteed te hebben aan het bewerken van de  foto’s en het maken van een reisverslag, ben ik nu dan eindelijk zover om het verslag van de Azoren  met jullie te delen.

Het reisverslag van de Azoren staat weer op een aparte pagina, boven in de blauwe balk aan te klikken of linksboven bij mijn andere pagina’s. Maar je kunt natuurlijk ook gewoon deze link aanklikken …

http://sandrabrennand.wordpress.com/azoren-8-tm-15-april-reisverslag/

Nog even wil ik terugkomen op het raadsel uit mijn vorige blog.

De betreffende meneer is toevallig op mijn blog terecht gekomen (lang leve tags) en heeft een reactie geplaatst om e.e.a. uit te leggen. Zie vorige blog …

Toen had ik een emailadres … en in no time hadden we een afspraak. Op woensdag 27 maart heb ik van dichtbij het vliegen van een slechtvalk meegemaakt.

Nu verwacht ik natuurlijk wel wat jullie reacties zullen zijn … zo’n beest hoort in de vrije natuur te leven. OK, dat is natuurlijk het mooiste, maar in dit geval … krijgt de valk heel veel vrijheid om te vliegen en te jagen.

En in het geval dat zij wegvliegt, wat dus gebeurd was op die zaterdag in mijn vorige blog .. dan wordt ze gewoon weer opgepikt op een andere locatie met behulp van een zendertje.

Ik was blij met deze ervaring, en heb prachtige foto’s kunnen maken.

 

 

Een tweede valk was van een andere soort, aanzienlijk groter. Een Amerikaanse ondersoort …

Deze is nog jong en onervaren … heeft nog niet de notie om het luchtruim te kiezen en vliegt daarom laag over de grond.

Het jagen zit nog niet echt in zijn koppie … en krijgt zo een hapje om aan te plukken.

Ik voelde geen enkele wroeging, het is geen show zoals je in dierenparken ziet … in de verste verte niet!

Deze vogels hebben nooit in het wild geleefd, en krijgen hier alle vertrouwen en een hoge mate van vrijheid en het vertonen van natuurlijk gedrag tot op zekere hoogte.

Kortom, er zijn niet heel veel valkeniers en dat moet ook zo blijven … maar ik heb in elk geval genoten, en ben zeker niet met een negatief gevoel naar huis gegaan.

 

Nadat ik zaterdag genoten had van de blauwe kiekendieven gebeurde er nog iets opmerkelijks.

In een boom zat iets te klingelen. Wat bleek, er zat een slechtvalk met bellen om zijn poten. Even later dook er een valkenier op en de vogel vloog naar hem toe. De valkenier gooide vervolgens de valk in de lucht en deze vloog weg naar een jachthutje 100 meter verderop. Tot dusver nog een normale situatie. Maar …

De man draait zich om en gaat weg … Naar zijn auto een heel eind terug, En … rijdt weg. Huh ???

De slechtvalk blijft nog 10 minuten op het hutje zitten en vliegt dan in tegenovergestelde richting weg. Snappen jullie het? Ik niet …

Nu heb ik wel wat info inmiddels en deze man schijnt vaker op de Kollenberg te komen met zijn valk. Het beest is gezenderd dus wel terug te vinden. Maar ik vind het toch een vreemde situatie.

Dan de zondag … Ik ging nog een keertje naar Puth om nu dan de grauwe gorzen op de foto te zetten. Lang zullen ze hier namelijk niet meer blijven want ook deze vogels zijn hier alleen in de winter.

Deze keer had ik meer geluk … Er waren op dat moment 6 grauwe gorzen en één ervan kon ik op de foto zetten.

Voor een lekkere wandeling aldaar had ik een verkeerde dag gekozen. Er was een georganiseerde wandeling dus er liepen een paar honderd mensen. Niet mijn ding … Verder heb ik alleen nog een rietgors man op de foto gezet

Gauw terug naar het kleine dorpje Puth en op naar een warme bak koffie.